All Posts By

kvdga-admin

Kunstgrasbulten als pressiemiddel re-use? re-rycle? re-duce?

By | column

De gemeente Hoorn verwelkomt de nieuwste afgedankte matten van Nederland. Foto van oktober 2019. Er zouden volgens directeur van Roekel nu “80-150 velden liggen”​ (bron: 8 september, AD, hoe de kunstgrasberg groeit en groeit))

Asir, GBN-AGR en Re-Match zijn de drie grootste bedrijven in de strijd om de verwerking van de Nederlandse kunstgras bergen. Inmiddels verrijst in Hoorn sinds maart van dit jaar een nieuwe berg, nadat zowel Tuf in Dongen als Vink in Barneveld hun deuren sloten voor de afgedankte matten. Op de foto hierboven de berg op het terrein van GBN aan de Schelphoek in Hoorn, waar zich net als in Vijfhuizen op het terrein van GP Groot de matten opstapelen. De druk op de overheid om een vergunning te verlenen loopt zo letterlijk zeer hoog op. Per mat betaalt een gemeente zeker 20.000 euro.

De heersende stemming onder gemeenten, na de crisis over illegaal gestapelde matten, is inmiddels weer positief. Kunstgras lijkt weer ok. Er komt immers een nieuwe fabriek, het leed is geleden, de aanleg en afvoer kan weer zorgeloos verdergaan. Toch lijken zowel GBN als ASIR zich niet aan de regels te houden. GBN in Hoorn dekt de matten niet af en ASIE (moederbedrijf van ASIR in Dongen) verkoopt matten door aan Kroatië in plaats van ze te recyclen.

Zoals veel Nederlandse colleges vinden burgemeester en wethouders van Almere het ‘milieuhygiënisch oogpunt zeer van belang’. De gemeente benadrukt dat ‘in de opdrachten die zij verstrekt bij renovaties van kunstgrasvelden altijd precies is vermeld hoe de vrijkomende afvalstoffen moeten worden verwerkt. Hier dient de opdrachtnemer aan te voldoen’, aldus Almere.

Zelfs de gemeente Dongen is ‘voorzichtig optimistisch’ nu er een nieuwe verwerker is gevonden. Maar wie zijn spelers die het o-zo acute probleem van de kunstgras bulten gaan oplossen en in hoeverre vervullen ze de filosofie achter hun drie groene pijlen? Is er wel sprake van verantwoord Hergebruik (Re-use) het hoogwaardig terugwinnen van de grondstoffen (Re-cycle) én het verminderen van de hoeveelheid gebruikt materiaal ( Re-duce)?

Staatssecretaris Van Velthoven schreef vorig jaar oktober, een week voor de brand bij Tuf in Dongen: ‘Ik deel de zorgen die bestaan over overtredingen die bij verwerkers van kunstgrasvelden zijn geconstateerd, waaronder het opslaan van meer dan de vergunde hoeveelheden afval en het verzaken om dit goed af te dekken. Het bevoegd gezag hiervoor is de gemeente of provincie waar de bedrijven zijn gevestigd’. Toch geeft directeur van GBN Van Roekel van de tijdelijke noodopslag in Hoorn, geen duidelijk beeld van de hoeveelheid matten op zijn terrein en de matten zijn niet afgedekt.

Beantwoording Kamervragen over illegale praktijken rondom recycling van kunstgras

rijksoverheid.nl

Staatssecretaris Van Veldhoven (IenW) beantwoordt de vragen van het lid Wassenberg (PvdD) over illegale praktijken rondom recycling van kunstgras. Het Kamerlid stelde deze vragen naar aanleiding van de aflevering van Zembla over recyclingbedrijven van…

 

Verreweg de meeste van de matten op de vier grote bergen Mount Re-Match, Mount ASIR, Mount GBN-AGR en Mount Vink zijn vervuild door rubbergranulaat, terwijl voor hoogwaardige recycling een zo schoon mogelijk materiaal nodig is. Van Roekel van de alliantie GBN-AGR zegt dat het bedrijf niets zal verbranden. Toch is het zeer aannemelijk dat het verzamelde rubbergranulaat in de bigbags in Hoorn zal worden ‘verbrand met energie terugwinning’, net als de ruggen van de kunstgrasmatten. Dit is toegestaan. De vezels kunnen worden afgeschoren wat een goedkoop en vervuild basismateriaal oplevert, waarvan verkeerspaaltjes of mogelijk plastic stoelen gemaakt kunnen worden. Er is geen sprake van hoogwaardige recycling doordat de velden niet zijn ontworpen om te worden teruggebracht tot schoon basismateriaal. De matten mogen drie jaar lang gestapeld, in afwachting van de langverwachte kunstgras verwerkende fabriek. ASIR wil dit mogelijk doen in Dongen, GBN-AGR in het westelijk havengebied van Amsterdam en Re-Match in midden Brabant.

ASIR zit op de kunstgrasbult van Tuf in Dongen, waar burgemeester Starmans begin september opgelucht de 315 vrachtwagens zag komen die het met rubber verontreinigde zand afvoerden naar Gubbels in Helvoirt. Na de brand sloot stapelaar Tuf een akkoord met ASIR (Advanced Sports Installations and Recycling) , dat valt onder het internationale ASIE (Advanced Sports Installations), een bedrijf uit Estland. Voor de gemeente Dongen is de komst van ASIR naar eigen zeggen ‘het meest gunstige scenario’, zo brandt de gemeente zich niet aan een kostbaar opruimingstraject, aldus BN de Stem in september. ASIR leent het geld voor de operatie in Dongen van ASIE. Toch moet de gemeente ervoor waken andere landen op te zadelen met plastic vervuiling als deze verbintenis doorgaat.

Volgens de Dongense burgemeester Starmans is het bedrijf ASIR door het ministerie als ‘betrouwbare kandidaat’ aangemeld in de quick scan van het ministerie ‘verwerking van kunstgras’. Echter, in dit document spreekt het ministerie juist verbazing uit over de 3 miljoen m2 aan kunstgras die ASIR zegt te kunnen verwerken in Estland: “Zonder inspectie ter plaatse – wat in het kader van deze verkenning niet heeft plaatsgevonden – is de stelling dat grootschalige opwerking van alle genoemde fracties plaatsvindt niet te verifiëren,’ aldus het ministerie in februari 2019. (Ter vergelijking, het bedrijf Re-Match kan in de huidige fabriek 100 matten per jaar verwerken.)

Verwerking van kunstgras

rijksoverheid.nl

Het rapport bespreekt de verwerking van kunstgras in een aantal Europese landen zoals het nu gaat en mogelijkheden voor toekomstige verwerking in Nederland.

 

Hoe nu verder met de troep van TUF? ‘Ik ben blij dat de eerste vrachtwagens wegrijden’

bndestem.nl

DONGEN – De graafmachines blijven maar scheppen, in de eindeloze bergen zand en rubber. Woensdag is een begin gemaakt met de opruimwerkzaamheden bij TUF Recycling Dongen. ,,Ik ben blij om te zien dat de eerste vrachtwagens wegrijden, dat er ruimte…

 

Hoe ASIE dit doet wordt duidelijk aan de hand van een zaak in Noorwegen, waar ASIE in een zeer fout daglicht staat. De gemeente Bodö betaalde zo’n 55.000 euro om kunstgras al na zes jaar te vervangen. Volgens de gemeente was het gras nutteloos en risicovol om op te spelen. Het zou worden gerecycled door ASIE. Onder toezicht van ASIE belandde het echter bij een kinder- en jeugdclub in Kroatië. Het bedrijf, dat volgens ons ministerie “waarde hecht aan transparantie door tracking en tracing, zodat van alle materialen kan worden nagegaan waar dit blijft” en op alle materialen naar eigen zeggen codes plaatst, ontkende eerst dat de afgedankte matten in Kroatië waren beland, maar directeur Raul Lättemägi geeft dit inmiddels wel toe. Volgens hem waren de matten prima en goed voor hergebruik. Naast hergebruik kunnen gemeenten ook terecht bij ASIE voor een leasecontract. De gebruiker betaalt dan ruim 3000 euro per maand, ASIE regelt jaarlijks onderhoud en verwijdering van de mat.

Noors kunstgrasschandaal: schadelijk rubber gewoon doorverkocht in Kroatië

sporza.be

In Noorwegen is een schandaal losgebroken rond oude kunstgrasvelden die illegaal zijn doorverkocht aan jeugdclubs in Kroatië. De Noren hadden nochtans flink betaald om het schadelijke rubber op een verantwoorde manier te bergen.

ASIE schrijft op de site: “Vanaf het tweede kwartaal van 2019 gaat het bedrijf ASIE in Nederland opereren. Het zal voor een periode van 12 maanden 300.000 euro aan werkkapitaal ophalen om de uitvoering van grootschalige contracten te verbeteren. De lener is ASIR (advanced sports insatllations and recycling bv) opgericht door Raul Lättemägi, aandeelhouder van 80% en een van de directeuren van ASIE.’

ASIR laen

argeld.com

Kasvulaen jalgpalliväljakute paigaldamise ja ümbertöötlemise ettevõttele

 

 

Het is onduidelijk hoe het met de plannen van ASIR staat om in Dongen kunstgras te gaan recyclen. Het vervuilde zand en de door Tuf illegaal opgeslagen matten in Velddriel en Hedel zijn inmiddels verplaatst naar respectievelijk Helvoirt en Mount Hoorn. Als de verfikte infill ook uit het gebouw van Tuf is verwijderd wil Dongen samen met ASIR een plan van aanpak opstellen. Of dat plan ook het hergebruik van de Dongense matten voor kinderen in Kroatië of elders zal omvatten, valt te bezien. De gemeente Bodö wil naar eigen zeggen ‘geen vervuiling verspreiden in andere landen’. Het is de vraag of Dongen werkelijk de juridische verplichting van de afvalverwerking in handen van ASIR wil geven.

Dongen is dus nog niet ‘uit de brand’. Kan de gemeente echt opgelucht adem halen als de berg kunstvezels uit de gemeente verdwijnt? Want waar verdwijnt het eigenlijk naartoe?

The Intercept, PFAS

By | Persbericht

TOXIC PFAS CHEMICALS FOUND IN ARTIFICIAL TURF

Bron: The Intercept, Sharon Lerner, October 8 2019

PFAS CHEMICALS HAVE been identified in synthetic turf, according to lab tests performed on several samples of the artificial grass that were shared with The Intercept. The presence of the chemicals, members of a class that has been associated with multiple health problems, including cancer, adds to growing concerns about the grass replacement that covers many thousands of acres in parks, schools, professional sports stadiums, and practice fields around the U.S.

Lees het gehele artikelLees het gehele artikel

PFAS in kunstgras?

By | Persbericht

PFAS in kunstgras? Volgens de branche zijn er geen signalen

De kunstgrasbranche neemt de signalen over Amerikaans onderzoek waaruit blijkt dat giftige PFAS-stoffen in de vezels van kunstgras zijn aangetroffen serieus, maar vindt dat het niet nodig is om ongerust te worden. ,,Die stofjes zitten ook in Tefal-pannen en daar eten we al tientallen jaren uit. Bovendien controleert het RIVM het kunstgras regelmatig.”

Bron: De Stentor – Arjen ten Cate 17-10-19, 07:30

Lees het gehele artikelLees het gehele artikel

Frans artikel gevaren rubbergranulaat december 2017

By | column | 3 Comments

Richting een publiek probleem van “kunstgras”?

Het onderzoek van So Foot naar het veronderstelde gevaar van kunstgrasvelden ontlokt vele reacties op alle niveau’s: van gebruikers tot politiek…

Voor afgelopen november, heeft Gille Beaufils zich nooit zorgen gemaakt over het gevaar van kunstgrasvelden. Hij had er zelfs besteld voor het dorp Moyon in de Manche, waar hij sinds 5 termijnen burgemeester is. De volksvertegenwoordiger kreeg op een ochtend spijt van zijn beslissing, toen hij zijn lokale krant opende. Een artikel verhandelde de openbaringen van So Foot aangaande het onderwerp van de kleine, zwarte, rubberen korrels, die het milieu vervuilen en volgens vele wetenschappers onze gezondheid zou kunnen bedreigen. “Dat heeft me zeer ongerust gemaakt, ik heb het artikel uitgeplozen en ik heb onze architect en aannemer van de grond ondervraagd. Zij verzekerden me dat hun producten niet gevaarlijk zijn en voldoen aan de normen. Ik ga proberen te verifiëren wat ze zeggen. Als er ook maar een schijntje twijfel is, gaan we er alles aan doen om een alternatief te vinden,” verklaart hij.

Gille Beaufils heeft weinig kans om zijn gelijk te halen. Het terrein is al voor het voorjaar besteld, en de deskundigen met wie hij de contracten heeft getekend, hebben verzekerd dat hij er beter aan zou doen te stoppen het voortouw te nemen. Françoise Catron, senatrice van Gironde, ontcijfert: “De situatie van deze burgemeester is zeer onthullend voor wat zich afspeelt in Frankrijk. Het dwingende verslag is voor hem volledig ongunstig. Men heeft deskundigen, die de kunstgrasvelden ondersteunen, dat is hun recht, maar ze zouden niet het recht van locale volksvertegenwoordigers moeten ontnemen om vragen te stellen. Ikzelf heb al jaren alarm geslagen bij zoveel lokale volksvertegenwoordigers zonder gehoord te worden door de milieu-mensen, die me antwoordden met de houding: ‘Waar bemoeit zîj zich mee!’” Het gemeenteraadslid in Nantes (Loire Atlantique), Catherine Bassani-Pillot bevestigt: “Verkopers van kunstgrasvelden hebben veel moeite gedaan om gemeenschappen en clubvoorzitters te verleiden dat ze die velden nodig hadden, dat het de moderniteit is, dat het vele problemen zou oplossen.” De twee vertegenwoordigers hebben de Minister van Sport geschreven, zoals andere parlementariërs, om onafhankelijke, wetenschappelijke antwoorden te krijgen over dit onderwerp. Laura Flessel zou zich er op haar beurt begin volgend jaar over uitdrukken.

Het equivalent van rubber van 35.000 banden

Al wachtend, zelfs met bewijzen, …  < lees het volledige artikel:

Geef ons de vijf!

By | column | 5.054 Comments

De documentaires van #Beerput Nederland en #Zembla maken ons 1 ding duidelijk: Wij zijn Nederland! Als het aan ons ligt, zwemmen onze kinderen niet in gif en ze zijn geen afzetmarkt van vermalen autobanden met ontelbare gifstoffen waarvan het opgetelde effect op mens en milieu volkomen duister is. Wij zeggen waar het RIVM de regering in 2006 al voor waarschuwde:

1.”het rubbergranulaat bevat een groot aantal chemische stoffen die via uitloging in het omliggende oppervlaktewater terecht kunnen komen.’

2.’Het ontbreekt aan gegevens om een realistische inschatting van het gezondheidsrisico te maken’. Met andere woorden, er is geen bewijs dat rubbergranulaat geen schade doet aan de gezondheid.

Het RIVM stelde destijds ook deze ethische vraag:

3. Wat als de mensen nee zeggen tegen vervuilende vermalen banden onder kindervoeten?

De waarschuwingen gingen de doofpot in. Reden? De Recybem waarschuwde de overheid in een zeer dwingende brief op 27 februari 2007:

‘Een negatief advies van VROM voor het gebruiken van rubbergranulaat van autobanden in nieuw aan te leggen velden zal een economische schade van ongeveer 21 miljoen euro per jaar veroorzaken welke zowel de gemeenten, sportverenigingen, kunstgrasproducenten, aannemers als de bandenrecyclingssector zal treffen.’

Een verkoopstop op rubbergranulaat voor kunstgras zou grote, negatieve gevolgen hebben voor de collectieve uitvoering van het Besluit Beheer Autobanden. Het zou geld gaan kosten. Economische schade. En dat betekende groen licht waar het op rood had moeten gaan.

Wij zeggen nee tegen vermalen banden.

GEEF ONS DE VIJF EURO die wij nodig hebben om de juridische strijd op te voeren. Help onze kinderen aan onbezorgde velden en laat hen begrijpen wat ethische verantwoordelijkheid en gezond sporten werkelijk is. Gezonde sportkantine? Uitstekend! Maar dan ook gezonde velden!

Wij zijn een stichting van enkele tientallen bezorgde ouders die door heel Nederland de handen ineen hebben geslagen tegen vermalen banden onder de voeten van onze sportende en spelende kinderen. Want naast de sportvelden worden worden oude autobanden vaak uitgestrooid op speelveldjes waar de scholen en BSO veelvuldig gebruik van maken. Dit vinden wij zorgwekkend!

Wij adviseren bezorgde ouders, raadsleden en bestuurders in onder andere Enschede, Leeuwarden, Amsterdam, Montfoort, Enschede, Volendam, Utrecht, Katwijk, Oss, Heerenveen én politici in Den Haag en Brussel. Onze harde kern volgt en analyseert dagelijks alle berichtgeving van een enorme papieren werkelijkheid waar in de praktijk weinig van klopt.

Met bijna 1200 volgers en veel expertise aan boord is het tijd om de juridische strijd aan te gaan. De weg naar onbezorgde velden in Nederland: dat zijn wij. Volg ons, steun ons, help ons, EN doneer 5 euro!

Politici tegen rubbergranulaat (SBR)

By | Persbericht | 4 Comments

Politici tegen SBR

“Politici, engageer jullie tegen de aanleg van nieuwe kunstgrasvelden met SBR rubbergranulaat.” Dat is de oproep aan politici die stichting Komvandatgras af en Recycling Netwerk vrijdag 13 oktober gezamenlijk lanceren na de schokkende Zembla-uitzending van afgelopen woensdag over de vervuilende werking van rubbergranulaat op en onder sportvelden.

 “We verzoeken politici de verklaring te tekenen, een foto van zichzelf – met de ondertekende verklaring in de hand – op sociale media te plaatsen en 3 van hun collega’s uit te dagen hetzelfde te doen,” legt Sebas Veenstra, voorzitter van Kom van dat gras af uit. “In het jaar dat we nu actief zijn, hebben we reeds veel politici ontmoet die ernstig bezorgd zijn over de toepassing van SBR op en onder kunstgrasvelden. Met deze actie willen we zichtbaar maken dat vele Europese, nationale, provinciale en lokale politici willen strijden tegen het vervuilende rubbergranulaat op en onder onze sportvelden.”

De verklaring is kort en krachtig:

“#stopSBR In het belang van sporters, kinderen, het milieu en de volksgezondheid verklaren wij ons in te zetten tegen de aanleg van nieuwe kunstgrasvelden met SBR rubbergranulaat en vóór de uitfasering van bestaande kunstgrasvelden met deze infill.”

Komvandatgrasaf is een community van en voor- verontruste ouders van kinderen die sporten op met SBR rubbergranulaat ingestrooid kunstgras. Recycling Netwerk is een milieuorganisatie die zich inzet voor een beter milieu door goede zorg voor afval en grondstoffen. “Met deze actie willen we gezamenlijk tonen dat veel mensen willen opkomen voor de gezondheid en het milieu. Politici, die zich dus verzetten tegen deze vervuilende afvalpraktijk,” aldus de beide organisaties.

In september deed Recycling Netwerk aangifte bij het Openbaar Ministerie met de bedoeling een einde te maken aan het storten van rubberbandenafval op en onder kunstgrasvelden.

Komvandatgrasaf onderzoekt en verzamelt informatie over SBR rubbergranulaat en ondersteunt hiermee actief ouders, clubvoorzitters en politici teneinde gefundeerd in dialoog te kunnen treden met beleidsmakers met successen in Leeuwarden, Emmen, Heiloo, Valkenswaard, Deventer en Geldrop-Mierlo. Het RIVM erkende in maart 2017 aan een van deze ouders dat hun in december 2016 gepresenteerde rapport niet volledig genoeg is om alle gezondheidsrisico’s door SBR uit te sluiten en dat meer onderzoek – met name naar hormoonverstorende stoffen en immuunziekten – noodzakelijk is.

Zie ook:

Bericht site Recycling Netwerk

Niet meten = niet weten

By | column | One Comment

Kunstgraskorreldiscussie: meten is weten! Ja toch?

Dat er nog geen definitief wetenschappelijk bewijs is dat de korrels – wel dan niet – veilig zijn, dat weten we (de mensen achter Komvandatgrasaf (KVDGA)) wel. Daarvoor is er meer onderzoek nodig en dit kost tijd!

Geen onrust = geen urgentie
Maar zo nu en dan komt ons, via ouders, ter ore dat gemeenten melden dat de onrust nagenoeg over is. Wij vinden dat behoorlijk verontrustend! Want waar geen onrust is, is er ook geen urgentie om de korrel problematiek serieus te nemen? We horen niks dus we doen ook niks! Terwijl wij dagelijks  vernemen overal uit Nederland dat er wel degelijk verontrusting is. En dat mensen geholpen willen worden omdat ze niet weten hoe ze het aan moeten pakken.

NIET METEN IS NIET WETEN!
Wij zijn dan ook van mening dat NIET METEN, NIET WETEN IS….. Alleen al vanuit het voorzorgsprincipe zouden gemeenten de materie uiterst serieus moeten nemen! Of er nu wel of geen onrust is. Je kan het ouders niet kwalijk nemen omdat ze het simpelweg ook niet weten!

Onze ervaring is dat er maar weinig verenigingen en / of gemeenten zijn die specifiek hebben gevraagd aan haar leden / ouders hoe zij in de discussie staan?

Lastige materie
En de leden / ouders vinden het allemaal maar lastige materie. De meeste ouders / sporters houden zich maar stil. Wellicht terughoudend omdat je dan als korrelfanaat / kunstgras gekkies wordt weggezet. Of je kind raakt wellicht zijn / of haar basisplaats in het voetbalteam wel kwijt. Hoe dan ook: wat de onderliggende motieven ook zijn, er is wel verontrusting “voelbaar” maar deze sluimert. Althans dat is de gedachtegang bij ons.

Boek maar sluiten dan?
En let wel: gemeenten willen maar wat graag het boek sluiten! Terwijl veel zaken niet zijn onderzocht en er aan de andere kant steeds meer discutabele zaken boven water komen.

Nu de zomerperiode aanbreekt vinden wij, van Komvandatgrasaf en STOPrubberexperiment dat het tijd is voor bezinning. We zijn dan ook erg benieuwd hoe jullie er momenteel instaan.

 

ENQUETE OUDERS / VERZORGERS

DUS geef jouw mening en vul het formulier in! Door de naam van je vereniging en van je gemeente door te geven, kunnen we per gemeente straks uitspraken doen. En dat zorgt ervoor dat gemeenten (alsnog) in actie moeten komen en zich daadwerkelijk in de materie te verdiepen. Hieronder de link naar enquête mening rubbergranulaat.

Enquete

PETITIE

Zou je de landelijke petitie ook nog willen invullen? Zie hieronder voor de link naar de petitie. Alvast dank voor het invullen van de enquête en / of het ondertekenen van de petitie!

Petitie

RIVM erkent rubbergranulaat rapport volledig

By | Persbericht | 3 Comments

4 mei 2017

RIVM ERKENT RUBBERGRANULAAT RAPPORT ONVOLLEDIG

“ZORGWEKKENDE OPENHEID”

Het begrip ‘verwaarloosbaar gezondheidsrisico’ waar beleidsmakers hun keuze voor voortdurende toepassing van SBR op kunstgrasvelden op baseren, geldt niet voor alle gezondheidsrisico’s. Het RIVM bevestigt dit in een gesprek – en bijgesloten gespreksverslag – van een bijeenkomst tussen RIVM en een bezorgde ouder.

Het baart ons ouders, verenigd in Komvandatgrasaf, grote zorgen dat de conclusie ten aanzien van één gezondheidsrisico door beleidsmakers getransponeerd wordt naar alle gezondheidsrisico’s. De toxische stoffen, die SBR bevat, zoals hormoonverstorende ftalaten en fenolen als BPA worden immers in verband gebracht met immuunziektes, negatieve invloeden op de voortplanting, het endocrinologisch en neurologisch systeem. Deze gezondheidsrisico’s zijn minstens zo erg als kanker en gezien de ernstige aard van deze mogelijke gezondheidsrisico’s achten wij het onverantwoord dat met gebruik van gemeenschapsgelden de toepassing van SBR wordt voortgezet.

Nu er een renovatiegolf op handen is (SBR is sinds 2001 ingevoerd), is het gebruik van rubbergranulaat niet meer te verantwoorden. Te meer omdat alternatieven beschikbaar zijn, die niet de toxische stoffen van SBR bevatten en derhalve ook de niet onderzochte gezondheidsrisico’s uitsluiten.  Deze alternatieven zijn op sporttechnische eigenschappen eveneens goedgekeurd met certificaten van KIWA/ISA.

De Gemeente Den Haag heeft sinds 2007 het gebruik van SBR afgestoten en heeft ruime ervaring opgebouwd met alternatieven. Sinds 2016 zijn alle 80 velden ingestrooid met kurk van 1-2mm diameter, afkomstig van de schors van de kurkeik.

In de bijlage treft u het volledige gespreksverslag, goedgekeurd door Loek Stockx, Chief Strategist van het RIVM. Hieronder de belangrijkste – schokkende – verhelderingen op een rij.

Het begrip verwaarloosbaar risico past het RIVM enkel toe in relatie tot de ziekte kanker.

Het RIVM geeft toe geen onderzoek te hebben verricht naar effecten van SBR op immuunziekten, hormoonverstorende huishouding en neurologische huishouding. Uitspraken hierover baseert ze op literatuuronderzoek. Het RIVM heeft geen epidemiologisch onderzoek verricht noch heeft het urine- of bloedmonsters afgenomen en bestudeerd.

De blootstellingsroute van nanodeeltjes, die ontstaan door erosie van SBR, is niet door het RIVM bestudeerd, terwijl deze de darm- en celwand kunnen penetreren.

In het licht van openbare, gemeentelijke trapveldjes, gebruik door scholen kinderopvang, BSO’s en Cruyff Courts is het zorgwekkend dat het RIVM toegeeft geen onderzoek te hebben gedaan naar gezondheidsrisico’s voor kinderen, door spelen op SBR.

In de monsters SBR-rubbergranulaat heeft het RIVM 60 chemische stoffen gevonden, waarvan er circa 30 van zijn onderzocht.

Het RIVM acht het zinvol ook normen te stellen voor de andere aangetroffen chemische stoffen – naast het verstrengen van de norm voor PAK’s.

Het RIVM geeft aan dat de norm voor Bisphenol-A een factor 10 lager kan en acht het zinvol om de internationale norm voor deze stof te herbeoordelen.

Mengseltoxiciteit is niet door het RIVM onderzocht, daar ze het duiden als een ingewikkeld en duur onderzoek dat niet op korte termijn uitgevoerd kan worden.

Men duidt wederom aan dat zink schadelijk is voor het milieu.

Over KOMVANDATGRASAF

Na de uitzending ‘Gevaarlijk Spel’ van Zembla dat op 5 oktober 2016 is uitgezonden besloten vier voetbalvaders van het Friese SC Leovardia het facebook-platform komvandatgrasaf op te richten. Inmiddels telt het initiatief ruim 900 vind-ik-leuks en 1000 volgers door heel Nederland.

Zie hier het gespreksverslag van de bijeenkomst met het RIVM

Gespreksverslag Bijeenkomst RIVM 17-03-2017

Downlaod hier een pdf versie van het persbericht.

PDF persbericht
Facebook
mail ons

Stop rubber experiment met onze kinderen

By | column | One Comment

Column van Mario, de initiatiefnemer van de petitie

Al een aantal keer heeft de petitionaris “stop rubber experiment met onze kinderen” een bericht geschreven voor dit platvorm. Hieronder de laatste column (februari).

 

 

Beste mensen,

Ik heb me al een aantal keer eerder tot jullie gewend inzake de soap rubbergranulaat.

Ik begrijp dat mensen zo’n beetje murw zijn gebeukt door alle ophef, discussies en verschillen in inzicht van betrokken partijen. Ook mij laat alle commotie niet koud. Ik heb de laatste twee maanden veel van cyber-Nederland bezocht om mensen bewust te maken van het belang van onze strijd. Om inzichten te delen; om mijn standpunt te verduidelijken; om mijn kinderen te beschermen; om de stem te zijn van andere kinderen; om mensen in te laten zien hoe belangrijk het is om de moeite te nemen de door mij gelanceerde petitie te ondertekenen.

Ik heb ook veel mensen persoonlijk gesproken, voornamelijk ouders van voetballende kinderen. Bijna allemaal gaven ze aan bezorgd te zijn. Verward ook, gegeven de verschillende adviezen door betrokken instanties en personen. Vooral dit laatste eigenlijk. Verward, vol ongeloof over de maar voortslepende discussie. Hoe kan er zoveel onduidelijkheid bestaan?

Waarom blijven we maar door oranje scheuren, terwijl we alle tijd hebben om te remmen?

Haast niemand is er gerust op. Maar haast niemand is ook bereid zijn of haar stem te verheffen. In een groepje zwijgen de bezorgde ouders; ze durven zich niet uit te spreken. Bang buiten de boot te vallen; bang voor schut te worden gezet of neergezet te worden als een aansteller.

En dat is waar ik van baal. De petitie is een mogelijkheid je stem te laten horen. Je stem die je bezorgdheid kan overbrengen naar de overheid, naar de KNVB, naar de verenigingen en naar andere ouders die ook bezorgd zijn, maar zich niet durven te uiten. Omgeven door andere zwijgers zwijgen zij ook maar.

Dat is triest. De vergelijking gaat misschien (te) ver, maar de geschiedenis heeft al zo vaak aangetoond dat veel mensen wel in opstand wilden komen tegen onrecht, maar dit niet hebben gedaan. Waarom zou ik het doen als anderen het ook niet doen?

Wel, zij moesten leven met de spijt. Met de last van hun eigen geweten. ‘Ich habe es nicht gewußt’ gaat in deze tijd veel minder op. Hierachter kunnen wij ons maar moeilijk verschuilen.

Nieuws bereikt de verste uithoeken van onze planeet. Het dwingt ons bijna keuzes te maken. En geen partij kiezen, je stem niet laten horen, is ook een keuze…

Ik weet dat ik ook een petitie had kunnen beginnen over de smeltende ijskappen van de Noordpool, de vluchtelingencrisis, ons falende onderwijssysteem of Zwarte Piet. Maar op de een of andere manier heeft dit vraagstuk mij aangegrepen. Dat gebeurt er waarschijnlijk als onrecht je huiskamer binnenwandelt, jouw plekje voor de tv inneemt, zichzelf de afstandsbediening toe-eigent en zijn gore poten op je bijzettafeltje zet… Dan wordt het tastbaar; dan wordt het persoonlijk.

Ik doe bij dezen nogmaals een oproep. Aan hen die bezorgd zijn, maar de petitie nog niet hebben ondertekend. Ik begrijp jullie. Waarom zou je de moeite nemen? Wel, ik heb het al zo vaak gezegd en geschreven: omdat je hier niet alleen namens jezelf spreekt, maar namens hen die hun stem nog niet kunnen laten horen. Die hun stem nog niet kunnen verheffen. Namens hen wier gezondheid op het spel staat en die op de volwassen medemens vertrouwen. Namens de kinderen; namens jouw kind. Neem voor hen die moeite. Schuif voor hen voor deze keer je angst en apathie opzij en teken de petitie. Laat je horen, ook al is het met een paar drukken op je toetsenbord.

Deze keer sluit ik niet af met een nederig bedankje. Je kind speelt op chemisch afval. Dus: waar wacht je op?